گر آسمان به مایه شود کمتر از زمین

بینی همه زبان شده چون خنجر آفتاب

گر بحر ژرف حسن تو موجی بر آورد

چون ابر از آب لطف تو گردد تر آفتاب

ور از زحل به پایه شود برتر آفتاب،

جویای کوی تو ننهد پای بر فلک

مشتاق روی تو ننهد دل بر آفتاب