سگ است آن که با استخوانی خوش است

تو چون گوشت بر استخوانی درو

که این بقعه را آب و نانی خوش است

ز چربی دنیا بشو دست آز

اگرچه تو هستی درین خاکدان

چو ماهی که در آبدانی خوش است،

کم از کژدم کور و مار کری