هر زنده که اندروست امروز

بنگر که چه تیره خاکدان است

پر کژدم و پر ز مار گوری

از بهر عذاب زندگان است

در حسرت حال مردگان است

جایی ست که اندرو کسی را

نی راحت تن نه انس جان است