گردانه به که خری گران است،

جایی ست که اندرو کسی را

نی راحت تن نه انس جان است

در وی که چو خرمنت بکوبند

بیدار درو نیافت بالش

کاین بستر از آن خفتگان است

این دنیی دون چو گوسپند است