چیزی طلب که زندگی جان به آن بود

کم خور غم تنی که حیاتش به جان بود

هیچش ز تخم عشق معطل روا مدار

تا در زمین جسم تو آب روان بود

آن کس رسد به دولت وصلی که مرورا