روح سبک ز بار محبت گران بود

هیچش ز تخم عشق معطل روا مدار

تا در زمین جسم تو آب روان بود

آن کس رسد به دولت وصلی که مرورا

چون استخوان مرده نیاید به هیچ کار

عشقی که زنده ای چو تواش در میان بود

معشوق روح بخش به اول قدم چو مرگ