جان تو آیتی ست که تفسیرش آن بود

این حرف خوانده ای تو که بر دفتر وجود

لفظی ست صورت تو که معنیش جان بود

با نور چشم فهم تو پنهان لطیفه ای ست

ای دل ازین حدیث زبان در کشیده به

خود شرح این حدیث چه کار زبان بود؟

خود را مکن میان دل و خلق ترجمان