هر که به اصل و نسب امیر کسان بود

آنک به سر بار تاج خود نکشیدی

گرد جهان همچو پای کفش کشان بود

گشته زبون چون اسیر هیچ کسان را

نفس نکو ناتوان و در حق مردم

نیک نمی کرد هر کرا که توان بود

هر که صدیقی گزید دوستی او