سغبه ملکی مشو که پیشتر از تو

آقسرا شهر و خانه دار هوان بود

حمد خداوند گوی سیف و همی کن

شکر که نیک و بد جهان گذران بود

همچو زن اندر حباله دگران بود

همچو پیمبر نظر نکرد به دنیا

دیده وری کو به آخرت نگران بود