ملک روی است و تویی شایسته بر وی همچو چشم

نیکویی در صورت تو همچو نور اندر قمر

هم به تیغی ملک دار و هم به ملکی کامران

هم به اصلی پادشاه و هم به عدلی نامور

ملک چشم است و تویی بایسته در وی چون بصر

باز را کوته شود از بال او منقار قهر

گر بگیرد کبک را شاهین عدلت زیر پر