ظالمان مرده دل و مظلومکان نوحه کنان

کشته خواهر را برادر خورده مادر را پسر

مردم تشنه جگر از زندگانی گشته سیر

چون سگان گرسنه افتاده اندر یکدگر

هیچ دلسوزی نباشد مرده را بر نوحه گر

ظالمان خون ریز چون فصاد و زیشان خلق را

خون دل سر بر رگ جان می زند چون نیشتر