این قدر کافی که بسیار است در دنیا عبر

یادگیر این پند موزون را که اندر نظم اوست

بیتها بحر معانی، لفظها گنج گهر

چون تو مقبل پادشاهی را ز وعظ و زجر هست

من نیم شاعر که مدح کس کنم، مر شاه را

از برای حق نعمت پند دادم این قدر

خیر و شر کس نگفتم از هوای طبع و نفس