بسیار تنم بجان بکوشید

هرگز نبود ز مرهم آزار

از دانه خال تو دل من

در دام هوای تو گرفتار

تا دل ندهد به چون تو دلدار

با یوسف حسن تو نرستم

زین عشق چو گرگ آدمی خوار