در مجلس ما بگیر و بگذار

کای در چمن امید وصلم

چیده ز برای گل بسی خار

جام طرب و هوای خود را

آن دم به امید مستی وصل

بر بنده رگی نماند هشیار

بیرون شده طبع آرزو جوی