بر زمین گر ز سر کوی تو بادی بوزد

پیش تو سجده کند کفر چو ایمان صدبار

ز آتش شوق تو گر هیچ دلش گرم شود

آب بر خاک درت چرخ زند چون عصار

خاک دیگر نکند بی تو چو سیماب قرار

ای که در معرض اوصاف جمالت به عدد

ذره اندک بود و قطره نباشد بسیار