سخن بگویی گردد شکرفشان گوهر

ایا نموده ز یاقوت درفشان گوهر

به نکته لعل تو می بارد از زبان گوهر

ترش نشینی گیرد همه جهان تلخی

دل مرا که به باران فیض تو زنده است

ز مهر تست صدف وار در میان گوهر

بهای گوهر وصلت مرا میسر نیست