ترش چو غوره نشیند شکر ز تنگ دلی

زناردان شکر پاش تو روان گوهر

تو راست ز آن لب نوشین همه سخن شیرین

تو راست ز آن در دندان همه دهان گوهر

دهانت ار بنماید ز ناردان گوهر

چو در به رشته تعلق گرفت عشق به من

اگر چه زیب نگیرد ز ریسمان گوهر