چو در به رشته تعلق گرفت عشق به من

تو راست ز آن در دندان همه دهان گوهر

ترش چو غوره نشیند شکر ز تنگ دلی

دهانت ار بنماید ز ناردان گوهر

اگر چه زیب نگیرد ز ریسمان گوهر

همای عشق تو گر سایه افگند بر جغد

به جای بیضه نهد اندر آشیان گوهر