اگرچه حور بود ز اهل دوزخ است امیر

به نزد همت من خردی ای بزرگ امیر!

امیر سخت دل سست رای بی تدبیر!

به عدل چون نکند ملک را بهشت صفت

تو ای امیر! اگر خواجه غلامانی

تو بنده ای و تو را از خدای نیست گزیر

جنود تیغ تو) آنجا سپر بیندازند