وگر بود به مثل جمله مغز چون سر سیر

چو نوبتت بزنند ای امیر اگر روزی

رعیت از ستمت چون دهل کنند نفیر

سر تو چون بن هاون بکوفتن شاید

عوان سگ است چو در نیتش ستم باشد

که آتش است و گر شعله ای ندارد اثیر

به موعظت نتوانم تو را به راه آورد