به موعظت نتوانم تو را به راه آورد

وگر بود به مثل جمله مغز چون سر سیر

عوان سگ است چو در نیتش ستم باشد

که آتش است و گر شعله ای ندارد اثیر

سفال را نتواند که زر کند اکسیر

به میل من نشود دیده دلت روشن

که نور باز نیابد به سرمه چشم ضریر