اندر هوای وصف تو پرواز خواست کرد

ذکر تو می کند به زبان قلم صریر

هر چند غافلم ز تو لیکن ز ذکر تو

در وکر سینه مرغ دلم می زند صفیر

از پر خویش طایر اندیشه خورد تیر

منظومه ثنای تو تالیف می کنم

باشد که نافع آیدم این نظم دلپذیر