و آن را که نور عشق ازل پیش رو نبود

یک شب به روز کرد مهی گشت اخترش

بر فرق خویش تاج حیوه ابد نهاد

آن کس که باز یافت به سر نیش خنجرش

ننموده ره به شمع هدایت پیمبرش

ای دلبری که هر که تو را خواست، وصل تو

جز در فراق خویش نگردد میسرش