دایم تو از محبت دنیا و حرص مال

ای کاش آدمی نشدی آشنای خاک!

از خرمن زمانه به کاهی نمی رسی

با خر به جز گیاه نباشد عطای خاک

نعمت شمرده محنت دارالبلای خاک

بستان عدن پر گل و ریحان برای تست

تو چون بهیمه عاشق آب و گیای خاک