ای قدرتت بر آب نهاده بنای خاک

از نیکویی چو دلبر خورشیدرو شوند

در سایه عنایت تو ذره های خاک

تو سیف را از آتش دوزخ نگاه دار

از بندگانت نعمت خود وامگیر از آنک

ناورد محنت است درین تنگنای خاک