مدام از دل خود همچو آب در بر سنگ

کسی که نسبت گوهر کند به خاک درت

چو صیرفی ست که با زر کند برابر سنگ

تو همچو آب لطیفی از آن همی داری

چکیده در ره عشق تو خون دل بر خاک

رسید بر سر کوی تو پای جان بر سنگ

کجا به منزل وصلت رسم چو اندر راه