مرا زمانه مدد خواست کرد سنگ نیافت

نه معجز حجر موسوی است در هر سنگ

بنای کعبه مهرت چو می نهاد دلم

به عقل گفتم کاز هر طرف بیاور سنگ

فگند در ره وصل از فراق تو خرسنگ

حدیث عشق تو با کوه اگر کنم تقریر

رقم پذیر شود ز آن سخن چو دفتر سنگ