بس بی نمک است نان معقول

پنداشته ای که از حقیقت

مغزی است در استخوان معقول

بر سفره حکمت آزمودند

تیر نظرت ز کوری دل

کژ می رود از کمان معقول

سر بر نکنی به عالم قدس