که شبنم سوی آب حیوان فرستم

سخن از تو و جان ز من این به آید

که تو این فرستی و من آن فرستم

اگر چه من از شرمساری نیارم

توی بحر معنی و من تشنه تو

نگویی زلالی به عطشان فرستم؟

چو قانون فضلم نجات است جان را