خواری ست گوساله سامری را

که خر مهره سوی بدخشان فرستم

به کوری کند حمل صاحب بصیرت

که سرمه به سوی سپاهان فرستم

سزد گر به موسی عمران فرستم؟

تو نظم مرا خود گهر گیر یکسر

پسندم که گوهر سوی کان فرستم؟