تو ای یوسف مصر دولت نگویی

که ذره به خورشید تابان فرستم

شفق وارم از شرم رو سرخ گردد

که کوکب بر ماه تابان فرستم

بشیری به محزون کنعان فرستم؟

تنی را که رنجی است راحت نمایم

دلی را که دردی است درمان فرستم