میوه ای ده ز باغ وصل مرا

گر چه ناید ز بی بصر دیدن

که چو سیماب مضطرب گردد

دل مسکین ز روی زر دیدن

که دلم خون شد از زهر دیدن

آشنای تو را سزد زین باغ

همچو بیگانگان شجر دیدن