به هر مجلس که جمع آیند خوبان همچو استاره

بسان تیره شب کز برق گردد ناگهان روشن

ز حسنت نور رو کم گشت مر خوبان عالم را

چو شد خورشید پیدا مه نباشد آنچنان روشن

تو با آن روی پر نوری چو ماه اندر میان روشن ...