تو همچون گربه آنجایی که آن ظالم نهد خوانی

که هر ساعت شب قدرست اندر روزگار تو

چو روبه حیله ها سازی ز بهر صید عوانی

تو مرداری خوری آنگه که سگ باشد شکار تو

مگر سیری نمی داند سگ مردار خوار تو

طعامش لحم خنزیر است و چون آبش خوری شاید

ز بی نانی اگر از حد گذشته ست اضطرار تو