بدین سرمایه خشنودی که از دنیا سوی عقبی

سیه پایی تو پنهان به بال چون نگار تو

به جامه قالب خود را منقش می کنی تا شد

تکلفهای بی معنی تو صورت نگار تو

بخواهی رفت و ، راضی نی ز تو پروردگار تو

ازین سیرت نمی ترسی که فردا گویدت ایزد

که تو مزدور شیطانی و، دوزخ مزد کار تو