نه بیمی اهل باطل را ز عدل حق گزار تو

به باطل چون تو مشغولی ز حق و خلق بی خشیت

نه خوفی در درون تو، نه امنی در دیار تو

نه ترسی نفس ظالم را ز بیم گوشمال تو

به شادی می کنی جولان درین میدان، نمی دانم

در آن زندان غم خواران که باشد غمگسار تو؟

بپای کژروت روزی درآیی ناگهان در سر