ز بی علمی تو چون گاوی و، نطق تو خوار تو

دل بیچاره ای راضی نباشد از قضای تو

زن همسایه ای آمن نبوده در جوار تو

ز بی دینی تو چون گبری و، زند تو سجل تو

چو باطل را دهی قوت ز بهر ضعف دین حق

تو دجالی درین ایام و، جهل تو حمار تو

اگر خوی زمان گیری و، گر ملک جهان گیری