بهانه بر قدر چه نهی؟ قدم در راه نه، گر چه

به نزد ره روان بازی ست رقص خرس وار تو!

چه گویی، نی روش اینجا به خرقه ست آب روی تو

چه گویی، همچو گل تنها به رنگ است اعتبار تو

ز دست جبر در بندست پای اختیار تو

به اسب همت عالی توانی ره به سر بردن

گر آید در رکاب جهد پای اقتدار تو