که شاه بیت سخنها شود فسانه تو

بسی نماند ز اشعار عاشقانه تو

به بزم عشق ترشح کند چو آب حیوه

زلال ذوق ز اشعار عاشقانه تو

به مجلسی که کسان ساز عشق بنوازند