نرهد کس به حیله از دوزخ

ای به نیکی فتاده در افواه

گر چه مردم تو را نکو گویند

بس بود کرده تو بر تو گواه

ماهی از بحر نگذرد به شناه

سرخ رویی خوهی به روز شمار

رو به شب چون خروس خیز پگاه