ولی نبرد به سر وصف روی گل رنگت

ز قامت تو دلم را صلای اندیشه

به وصف روی تو گلها شکفت جانم را

به باغ دل ز نسیم صبای اندیشه

که خار عجز درآمد به پای اندیشه

چو جان خوش است از اندیشه تو دل، گر چه

که خوش دلی نبود اقتضای اندیشه