ایا دلم ز غمت مبتلای اندیشه!،

ز بهر پختن سودای وصل تست مدام

نهاده دیگ هوس بر سه پای اندیشه

به ناخن ار رگ جانم چو چنگ بخراشی

ز راستی که منم، بر نیارم آوازی

مخالف تو پس پرده های اندیشه ...