آب روی تو ببیند در رخت از روشنی

همچو خاک کان شود یک روز گوهر آینه

آینه از روح باید کرد رویت را از آنک

برنتابد پرتو روی تو را هر آینه

با رخ و روی تو کس را نیست در خور آینه

بهر روی تو بجز آیینه چینی مهر

دیدم اندر روم لایق نیست دیگر آینه