گر تو بی آیینه رو بنموده ای عشاق را

داشتم خورشید را اندر برابر آینه

چون خضر آب حیوه عشق تو خوردم، سزد

گر بسازم بهر تو همچون سکندر آینه

بعد ازین ای جان ز تو روی وز چاکر آینه

حد نیکویی روی این است و نتوان نیز ساخت

آن نکورو گر بخواهد زین نکوتر آینه