خورده صد نعمت و، یک شکر نگفته باری

بهر مخدوم مجازی دل و دین ترک کنی

تا تو را دست دهد پایه خدمتکاری

هر دم از سفره انعام خداوند کریم

نزد آن کس که چو من سلطنت دل دارد

شه گزیری بود و میر چوده سالاری

ظالمی را که همه ساله بود کارش فسق