اسدالمعرکه خوانی که تو کسی را که بود

راست، چون بر سر انگشت بود دستاری

صورت جان تو در چشم دل معنی دار

زشت گردد به نکو گفتن بدکرداری

روبه حیله گری یا سگ مردم خواری

وگرت دست قریحت در انشا کوبد

مدح این طایفه بگذار و غزل گو، باری!