زینت تو ز دست غیری نیست

فتنه روزگار خویشتنی

تو منقش بسان دست عروس

از رخ چون نگار خویشتنی

تو چو گل از بهار خویشتنی

در شب زلف خود چو مه تابان

از رخ چون بهار خویشتنی