کس به تو ره نمی برد، هم تو

از رخ چون بهار خویشتنی

من هزار توام به صد دستان

گلستان هزار خویشتنی

حاجب روز بار خویشتنی

کار تو کس نمی تواند کرد

تو به خود مرد کار خویشتنی