کافرم ، کافر، اگر نوش کنم خرما را

صف مژگان تو بشکست چنان دل ها را

که کسی نشکند این گونه صف اعدا را

نیش خاری اگر از نخل تو خواهم خوردن

گر ستاند ز صبا گرد رهت را نرگس

ای بسا نور دهد دیده نابینا را

بی بها جنس وفا ماند هزاران افسوس