سزاست گر صف ترکان به یکدگر شکنی

زره ز زلف گره گیر بر تن است تو را

به روز رزم چه حاجت به جوشن است تو را

که صف شکن مژه لشگر افکن است تو را

توان شناختن از چشم مست کافر تو

که خون ناحق مردم به گردن است تو را